در این
پایان
نامه به موضوع دین سالاری در جمهوری اسلامی ایران از
نظر داخلی و بین المللی
می پردازیم.
دین سالاری سیستم سیاسی خاصی
است که در آن قانون وابسته به اصول نظری
دین است و قدرت در اختیار روحانیت است. این سیستم در گروه سیستم های فرمان بری
خواه طبقه بندی می شود. این نوع سیستم دچار دگردیسی می شود؛ هم در زمینه ی سیاست
داخلی و هم در ارتباط با اعضای دیگر جامعه ی بین المللی.
این
پایان
نامه شامل سه فصل است و همچنین به تحلیل تاثیر مدل حکومت ایرانی بر محیط
ارتباط جهانی می پردازد. ایران با اینکه مقام امپراطوری جهانی (پارس) را از دست
داده است، هنوز هم به عنوان کشوری با اهمیت استراتژیک، ثروتمند از نظر منابع
طبیعی، واقع در چهارراه اصلی خاور نزدیک در این پایان نامه مطرح می شود.
در فصل
اول به موضوع هویت فرهنگی ایران می پردازیم. شرایط جغرافیایی و طبیعی منحصر به
فرد، مردم دارای ذهنیت خاص، تاریخ طولانی و فرهنگ و سنن چند هزارساله ی جانشینان
امپراطوری پارس بازگو شده است. ایران دارای چشم اندازهای طبیعی بی نظیر و آثار
هنری بدیع است و پیش از هر چیز مهربانی مردم محلی که به سیاست علاقه مند نیستند
بلکه از قدرت تاریخی خود آگاهند.
در فصل
دوم اصول سیستم دین سالاری توصیف شده است. ایده های مختلف دین سالاری، پایه ها و
سیستم عملی اش نشان داده شده است. در این فصل می توان اطلاعات اصلی را مربوط به
سلسله مراتب روحانیت شیعه، سازمان دهی کشور به دست آورد. اطلاعات از قبیل از قبیل
وجود و فعالیت احزاب، ساختار و وابستگی به حکومت، ترتیب سیاست امنیت ملی، اقتصادی،
سرمایه گذاری، اجتماعی، آموزشی و خارجی، بررسی راجع به جایگاه زن، حقوق بشر و
شهروندان، وضع رسانه ی همگانی و طرفداران جنبش آزادی خواهی که اهمیت ویژه ای در
این پایان نامه دارند.
تصویری
که از ایران در این فصل نشان داده شده است با تصویر فصل اول این پایان نامه فرق می
کند. جمهوری اسلامی ایالت باشی فرمان بری خواه به نظر می رسد؛ بین دموکراسی و
اسلام رادیکال در نوسان است.
ارتباط
ایران با کشورهای خاور نزدیک و جامعه بین المللی موضوع اصلی فصل سوم می باشد. در
این فصل شرایط همکاری ایران با کشورهای منطقه (عربستان سعودی و عراق)، کشورهای
اسلامی دیگر(پاکستان و آذربایجان)، ایالت متحده ی آمریکا، اسرائیل، اتحادیه ی
اروپا (از جمله لهستان)، روسیه، چین، ونزوئلا و سازمان های
بین المللی با دسترسی جهانی ( سازنام ملل متحد) و محلی(اوپک) بیان می شود. روش
رفتار صلح آمیز حکومت در تهران نسبت به دشمنان امپریالیسم آمریکایی و نیز بحثو
ستیزه با هم پیمانان آمریکا تحلیل می شود. تصویر ایران از نظر غرب منفی است (ایران
مخالف عقیده ی جهانی و خطر برای صلح است) در حالی که به نظر جهان اسلام ایران هنوز
امپراطوری پارس قدیم است که هم پیمان و مدافع اصلی دین به نظر می آید.
دولت
ایران درگیر ستیزه با غرب در مرحله ی اول با آمریکا، اسرائیل و اتحادیه اروپا است.
باز نو کنی کارها روی برنامه ی هسته ای و غنی سازی توسط ایرانیان موضوعی قابل بحث
است. آن برنامه از نظر کشور های غربی به عنوان خطر برای صلح جهانی شمرده شده است
پس آیا جنگ شروع می شود؟ آیا برخورد بین فرهنگی ناگزیر است؟