یک روز جدید را
با دخترانشان گپ بزنند، یا یک لیوان ماءالشعیر را با پسرشان بنوشند.والدین نسل x برای اینکه با
بچه های خود
دوست باشند ، بسیار پیشرفت کرده اند، تا اینکه فقط بخواهند به عنوان پدر و مادر باشند.
وقتی که به نظر می رسد در سالهای اخیر ، فاصله بین والدین و بچه ها سیر نزولی دارد . این سوال به ذهن خطور می کند که ، چه ضمانتی بر دوستی بین فرزند و والدین وجود دارد ؟ دوستی می تواند سرچشمه شگفت آور توانایی و راه عالی برای ارضاء کردن نیازهای احساسی کودکان باشد ، اما خط قرمز این دوستی کجاست ؟
ابهیمانیو کوکرجا ، باور دارد که دوستی با
فرزندان برای والدین خوب
است ، اما در همان حد خودشان .
او می گوید : مسائلی هست که فرد نمی تواند با والدین خود در میان بگذارد . والدین نباید خیلی سخت گیر باشند و باید اجازه بدهند که فرزندانشان از اشتباهات خود تجربه کسب کنند .
مانوج آروا که دانش آموز است مخالف این عقیده است .
او می گوید دوستی بین والدین و فرزندان به کم کردن فاصله روابط کمک می کند . هر وقت که بچه مشکلی پیدا کرد والدین می بایست آنجا باشند تا او را راهنمایی کنند ومشکل او را حل کنند.اگر والدین بیشتر از اینکه پدر و مادر کودک باشند ، دوست وی می بودند ، کودک با آنها بیشتر صادق است
او در ادامه می گوید : نتیجه جدی دوستی والدین و فرزندان اینست که احترام آنها به والدین کم می شود . بدون شک این لازمه دوست شدن با کودکان است. اما در موقع این بسیار مهم است که یک مدل قانونی برای کودک خود داشته باشید و احترام گذاشتن را به او آموزش دهید.
انودیتا پراساد که مادر دو پسر است می گوید : دوستی بین والدین و فرزندان باید بگونه ای باشد که بچه ها چیزی را از پدر و مادر خود پنهان نکنند ، و برای در میان گذاشتن عقائد و نظرات خود احساس آزادی بکنند. ولی این بدین معنی نیست که به والدین خود احترام نگذارند . والدین هم می بایست برای فرزندان خود وقت کافی بگذارند و بر آنها تاثیر بگذارند وبیشتر در مورد همسالانشان واینکه کجا هستند بدانند .
خلاصه هاي بيشتر در باره اينآیا والدین می توانند دوست خوبی برای فرزندانشان باشند