تصویر برداری مغناطیسی
Summary rating: 5 stars
6 دريافت
ملاقات ها:
116
لغات:
600
منتشر شده در: December 02, 2007
مقایسه نتایج دو روش کالیبراسیون در براکی تراپی نورموکسیک پلیمر ژل دوزیمتری با تصویربرداری تشدید مغناطیسی
مهبـُد صداقت*1، محمد حسن زحمتکش2، رامین جابری3، شهرام اخلاقپور 4، محمود الله وردی 5
1- دانشجوی دکترای فیزیک پزشکی، گروه پزشکی هسته ای و رادیوبیولوژی، دانشگاه شربروک، کانادا
2- استادیار فیزیک پزشکی، انستیتو پرتوپزشکی نوین تهران
3- کارشناس ارشد فیزیک پزشکی، انستیتو کانسر، بخش رادیوتراپی انکولوژی بیمارستان امام خمینی تهران
4- استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران، انستیتو پرتوپزشکی نوین
5- استادیار گروه فیزیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران و بخش فیزیک انستیتو کانسر
تاریخ دریافت نسخه اصلاح شده: 25/11/85 تاریخ پذیرش مقاله: 19/1/86
چكيده
مقدمه: با معرفی ژل های نورموکسیک، استفاده کلینیکی ازپلیمر ژل دوزیمتری بسیار تسهیل شده است، اما این روش دوزیمتری همچنان دارای پیچیدگی هایی است که در مرحله تحقیق اند. در این مقاله، امکان استفاده از پلیمر ژل دوزیمتر نورموکسیک MAGICA در کاربردهای کلینیکی براکی تراپی بیمارستان امام خمینی تهران بررسی شده و نتایج حاصل از دو روش کالیبراسیون این ژل مقایسه شده اند.
مواد و روشها: پس از ساخت ژل در آزمایشگاه ژل دوزیمتری موسسه پرتو پزشکی نوین، چهار فانتوم مکعبی از جنس پرسپکس که برای پرتو دهی براکی تراپی طراحی شده بودند همراه با 15 لوله آزمایش از ژل پر شدند. توسط دو دستگاه بارگذاری از دور
براکی تراپی، فانتوم ها با چشمه های سزیم و کبالت طبق طرح درمان سیستم طراحی درمان هر دستگاه پرتو دهی شدند و لوله های کالیبراسیون نیز توسط دستگاه تله تراپی کبالت در یک فانتوم آب با دوزهای معلوم پرتودهی شدند. تصویربرداری با یک دستگاه ام.آر.آی. 5/1 تسلا SIEMENS و یک پروتکل MSE انجام شد. تصاویر در محیط نرم افزارMATLAB پردازش شده و نقشه های R2 توزیع دوزهای براکی تراپی بدست آمد. مقادیر R2 در فواصل مختلف از چشمه بر اساس اطلاعات طرح درمان یکی از فانتوم های پرتو دیده با چشمه سزیم برای کالیبره کردن سایر فانتوم ها و بعنوان دومین روش کالیبراسیون بکار رفت. نمودارهای دوز جذبی در طول محورهای خاصی رسم و نتایج حاصل از دو روش کالیبراسیون مقایسه شد. فانتومها و لوله های آزمایش برای ژل سازی، پرتودهی و تصویربرداری بین مراکز مختلف و در شرایط محیطی مختلف جابجا شده اند.
نتایج: در نتایج حاصل از روش کالیبراسیون لوله های آزمایش، اختلافی بین 3 تا 6 گری در نواحی پـلاتو، و «فاصله تا تطابقی» بیش از 2 میلیمتر در نواحی دارای گرادیان شدید دوز مشاهده شد. در حالی که روش کالیبراسیون دوم در نواحی پـلاتو حداکثر اختلاف دوزی معادل با 36/0 گری و در نواحی گرادیان شدید «فاصله تا تطابقی» کمتر از 2 میلیمتر نشان می دهد.
بحث و نتیجه گیری: از آنجا که ژل بکار رفته در ژل دوزیمتر ها و لوله های کالیبراسیون در یک مرحله ساخته شده و همه
نمونه های ژل تحت شرایط یکسان و بطور همزمان پرتودهی و تصویربرداری شده اند، اختلاف بین مقادیر حاصل از این دو روش کالیبراسیون درخور توجه است. به نظر می رسد که این اختلاف ناشی از اختلاف در حجم و اندازه لوله های کالیبراسیون و دوزیمترهای اصلی باشد. از آنجا که هنوز این اثر کاملاً شناخته نیست، باید برای کالیبره کردن پاسخ ژل از فانتومها و ظروف هم اندازه فانتوم های اصلی استفاده نمود. (مجله فیزیک پزشکی ایران، دوره 3، شماره 10، بهار 85 : 22-11)اینجا چكیده خود را بنویسید.