آموزش زبان انگلیسی

گاهی اوقات دانش
آموزان برای پيشرفت  کردن و يا حتی صحبت کردن به تشويق نياز دارند که
گاهی اين تشويق بايد بيشتر از حد معمول باشد. در چنين مواقعی از "راه گشايان" استفاده می­کنيم. (راه گشايان يا همان
تسهيل کنندگان منظور ابرازی است که بتواند ما را در نيل به اهدافمان تسريعتر هدايت
کند. م)  اگر
بگوييم: "آيا می­خواهی توضيح بيشتری بدهی؟"، "جالبه امتحان
کن!"، "فکر می­کنم با اين کار مجبوری لحظات سختی را سپری کنی"،
"مطالبی که ميگويي برايم جالب است" و غيره. دانش آموزان را به ادامه
مکالمه تشويق کرده ايم.
 به هر حال استراتژی بالا همچون ديگر استراتژی­ها
دارای محدوديت­هايي است. در اين استراتژی تعامل بسيار کمی بين معلم و يادگيرنده
است. يادگيرنده نمی­داند آيا معلم او را درک کرده است يا فقط به او گوش فرا داده و
اين خود گاهی اوقات باعث می­شود تا ديد کوتاهی بر مشکل داشته باشيم و نتوانيم عميق
تر به مسئله بپردازيم. در چنين مواردی معلم ممکن است از" استراتژی شنيدار
فعال" استفاده کند. معلم بايد نشان دهد نه تنها حرفهای دانش آموز را می شنود
بلکه او را درک می­کند.
وقتی دانش آموزی با مشکلی مواجه می­شود
به ندرت امکان دارد صراحتا" مشکلش را بيان کند. در عوض سعی دارد مشکل را مخفی
نگه کند و معلم به عنوان يک شنونده فعال بايد قادر باشد تا مشکل را کشف کند. آيا
اگر دانش آموزی بگويد: "من از هنر متنفرم، هنر برای افراد بی عرضه است."
بدان معناست که واقعا" از هنر متنفر است؟ يا از هنر خودش ناراضيست؟.
مطالعه شنيدار فعال بسيار دشوار است و
نيازمند آن است تا معلم معنای پيام را دريابد، آن را به دانش آموز بازگرداند و
مطمئن شود که معنا را درست فهميده. برای
ايجاد درکی بهتر به مثال زير توجه کنيد.
دانش آموزی می­پرسد: "آيا
واقعا" مجبوريم هفته آينده امتحان بدهيم؟" ما بايد اين پيام را رمز
گشايي کنيم. اين فقط حدس ماست چرا که ما نمی­توانيم درون دانش آموز را ببينيم اگر
حدس ما درست باشد بايد بدانيم که دانش آموز هيجان زده و از نوع منفی است. ممکن است
ما اشتباه کنيم و پيام را طوری ديگر رمز گشايي کنيم مثلا" فکر کنيم:
"دانش آموز می­خواهد امتحان زودتر باشد."، "او امتحان را فراموش
کرده است." 
پس از حصول اطمينان از درست بودن
رمزگشايي مفهوم را با جملاتی ساده و به زبان خود مجددا" برای دانش آموز بازگو
می­کينم چرا که انتظار دارد آزمون به شيوه نوشتار مقاله که البته او هميشه در از
آن وحشت دارد برگزار شود. "تو می­ترسی چون نوشتارت ضعيف است."
با شنيدن اين مطلب مطمئنا" دانش
آموز جواب می­دهد:"بله درست است." با رمزگشايي درست از مسائل و بازگو
کردن آن برای دانش آموز او می فهمد که ما درک صحيحی از او داشته ايم. گاهی اوقات
امکان دارد رمزگشايي غلطی از پيام مخفی داشته باشيم و چنانچه همان رمزگشايي اشتباه
را به دانش آموز القا کنيم سريعا" عکس العمل نشان داده و می خواهد ما را
تصحيح کند. در اين
هنگام انتظار می رود دانش آموزان از روند طراحی و اجرای آزمون ترسيده باشند. بيان می­کينم. "می­ترسی چون بايد امتحان بدهی"